پشت نام منطقهٔ ۵۱: پایگاهی که هواپیمای ناشناخته می‌ساخت
تاریخ مستند گروم لیک از آزمایش یو۲ در ۱۹۵۵ تا پرواز ای۱۲ در ۱۹۶۲، به‌اندازهٔ افسانه‌های پیرامونش عجیب است.
منطقهٔ ۵۱ در تخیل عمومی جایی برای بشقاب‌پرنده‌هاست. در تاریخ مستند، نام آن به بستر خشک دریاچهٔ گروم لیک در نوادا گره خورده؛ جایی که برای آزمودن هواپیماهایی انتخاب شد که قرار نبود مردم آن زمان بشناسند. این واقعیت، رازآلود بودن مکان را از بین نمی‌برد؛ جنس راز را تغییر می‌دهد.
یک پرواز ناخواسته در بستر دریاچه
بر اساس روایت تاریخی سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، در ۱ اوت ۱۹۵۵ تونی لِویر، خلبان آزمایشی لاکهید، هنگام آزمون حرکت زمینیِ نمونهٔ نخست یو۲ ناخواسته از زمین بلند شد. این پرواز کوتاه و پیش‌بینی‌نشده، نخستین پرواز غیررسمی هواپیما به حساب آمد. چند روز بعد پرواز آزمایشی رسمی انجام شد. گروم لیک به سبب انزوا و بستر خشکِ مناسبش برای آزمایش و آموزش خلبانان انتخاب شده بود.
چرا یک مکان چند نام داشت؟
«منطقهٔ ۵۱» نامی بود که روی نقشه به آن محدوده داده شده بود. کارکنان از نام‌هایی مانند «رَنچ» و «واترتاون» هم استفاده می‌کردند. بنا بر همان روایت، قطعات یو۲ در کالیفرنیا ساخته و سپس برای مونتاژ و آزمایش به این پایگاه منتقل می‌شدند. در ۲۵ آوریل ۱۹۶۲، هواپیمای شناسایی ای۱۲ نیز نخستین پرواز آزمایشی خود را در گروم لیک انجام داد. پس پشت نام‌های متفاوت، مجموعه‌ای از پروژه‌های واقعی و طبقه‌بندی‌شده قرار داشت.
از محرمانگی تا افسانه
کسی که در آن سال‌ها هواپیمایی با شکل یا ارتفاع پرواز نامعمول می‌دید، به دفترچهٔ پروژه‌های محرمانه دسترسی نداشت. این وضع می‌توانست زمینهٔ تفسیرهای متفاوت را فراهم کند؛ البته هر مشاهده‌ای را هم نمی‌شود بدون بررسی به یک پرواز آزمایشی نسبت داد. آنچه اسناد منتشرشده تأیید می‌کنند، تاریخ آزمایش هواپیماهای یو۲ و ای۱۲ است. ادعاهای مربوط به موجودات فضایی به مدارک جداگانه نیاز دارند.
رادیو عجایب دو وجه این داستان را در «منطقهٔ ۵۱ ـ مزرعهٔ بهشت» و «منطقهٔ ۵۱ ـ فضایی‌ها» روایت کرده است. مقالهٔ حاضر لایهٔ تاریخیِ مکان را باز می‌کند تا هنگام شنیدن بخش افسانه‌ها، معلوم باشد کدام رازها واقعاً در پروندهٔ هوانوردی ثبت شده‌اند.